samotność
w ciemnym pokoju z twarzą oświetloną przez monitor
w nocy, gdy uparty sen nie chce przyjść
na ulicy wśród setek anonimowych twarzy
w supermarkecie wśród kolorowych półek
przylepiony do szyby w autobusie donikąd

samotność
chleb powszedni

ale przysięgam że gdy zaspokoiliśmy żądze
spałaś oplatając moje ciało jak dzika winorośl
ja oddychałem miarowo
wdychałem zapach twoich włosów
obserwowałem światła pełzające po suficie
i byłem najsamotniejszym człowiekiem na ziemi