Klaustrofobia dźwięku
Nic poza te kilka akordów
Wychodzi z zakamarków
W duszy kołacze się strach
Zagnieździł się głęboko
Dwadzieściakilka lat:
Nie wiem gdzie dalej uciekać mam
Twardość ma kruchość szkła
Czekam lecz nie wiem na co
Odwracam głowę za spódniczkami dni minionych
Nie wie o co chodzi w tej paranoicznej
Świata konstrukcji
Magnum ma siłę
Lecz nie wykorzystam jej na pewno
Dwadzieściakilka lat:
Nie wykorzystałem ich tak jak trzeba
Walczę by być kimś
Nie wiem gdzie ramy wiszą
Wpycham się przez piwnice do dnia
Lepszego iż dzisiejszy wieczór
Lepka masę codzienności
Spuszczam w kiblu codziennie
Wstyd rozpala nowe ogniska
Złości której wykorzystać nie mogę