Nie wpadniemy do Tomaszowa. To nie nasze
miasto, chociaż nasza piosenka. Pojedziemy
do Wrocławia. Rosną tam nasze drzewa
i stoją te same kościoły. W teatrach fotele
przechowują ciepło naszych ciał. A muzyka
w filharmonii czeka. Ciepłe piwo
świateł odbija się od Odry.
Jesteśmy jak wieczność.
A mosty jak rozsypane zapałki.,
Możemy iść wszędzie.