Niech będę bezpaństwowcem,
jeżeli ojczyzna moja nie istnieje, to wolę dzielić gorzki los
zwyciężonych niż maszerować - wraz ze zwycięzcami,
ku nowemu kształtowi porządku w Europie.

Jako żołnierz, wcielając w starannie odmierzonych dozach
świętą ewangelię Führera,
któremu rozentuzjazmowane dziewczęta rzucały kwiaty,
zwycięzcy, który zdobył pół świata

i był witany przez starych towarzyszy,
uroczystym podniesieniem flagi ku czci Horsta Wessela
i innych męczenników za sprawę, obchodząc kolejną rocznicę
świąt partyjnych, koligujących z kalendarzem kościelnym,
stałością rytuałów.

Jako bastard chcę zostać z tego wykluczony,
bo wiara i piękno, potomstwo zdrowego rodu jest mi obce,
tak jak Narodowy socjalizm, w którym z ludzkiej skóry
robiono abażury i wyrywano złote zęby.