moja klasa z technikum górnictwa rud
wpatrzona w obiektyw
czekała na motyla który jak żartował fotograf
czasami wylatuje z wnętrza jego aparatu

każdy piękny i gotowy nieść światu światło

gdzieś za kadrem w czterech stronach
dziewczyny z naszej wioski rozczesywały włosy
malowały rzęsy paznokcie pudrowały policzki
żeby z nami poskładać to co z natury rozdzielne

po latach zniszczone twarze na nowych fotografiach
milczą o tym jak nie było łatwo