Rozdrażnienie, niepokój
Myśli czarne kłębią się jak chmury
Ciemne, ołowiane, poszarpane w strzępy
Nieokiełznane fragmenty.
Nie sposób ich scalić.

Ból pod łopatką,
Serce wyrywając się do życia drży,
Niepokój myśli.
Tak pragnę z za chmur odrobiny słońca.

Przepony ścisk, przeszywający ból na wskroś.
Weź mnie proszę w ramiona, ściśnij mocno.
W spokoju, Ciebie czując
Niech skonam


                               J.W.B.