Ma nasza biedna Polska
Swój węzeł gordyjski
I puszkę Pandory
Utworzone przed laty
Pod kopułą lat świetlnych
Legły na naszej ziemi
Z zakopanym żelazem
Łukiem
Glinianym dzbanem

Ale gdzie ten mocarz
Co udźwignie miecz
I ostrym machnięciem
Przetnie zaskorupiały supeł

Gdzie jest ten mędrzec
Co roztrzaska nienawiść
By było dużo prościej
Dla tych, co po lewicy
By było jeszcze jaśniej
Dla tych, co po prawicy

By można było
Usiąść przy rodzinnym stole
Wziąć w spracowane
Ale czyste ręce
Chleb
Boski dar
I powiedzieć
Teraz już będzie zgoda
Bo patrzymy w przyszłość
Dla dobra narodu

Kto będzie Aleksandrem
Kto rozwiąże węzeł