jeszcze mała
a wystarczy że pomyśli
on
i zaraz szajba

odepchnie go wyrzuci
plecami się odwróci
won

lecz niech stale widzi
ją
te włosy do pasa
ta złota przepaska

księżniczka

na ławce dumnie zasiada
książka jak tarcza ćwiekami nabita
nie zbliżać się nawet

ona czyta

publiczność na kolana
zachwycać się
podziwiać