Taki dryf

Znów za mocną kawą rozpoczynasz dzień,
ręce ci nerwowo drżą - szybki łyk.
Mówisz sam do siebie,
nóż ci wypadł z rąk...
Już przeżywasz JUTRO,
choć to wciąż,
wciąż jeszcze DZIŚ,
ciągle DZIŚ,
jeszcze DZIŚ,
ciągle DZIŚ.

Zapisany adres z terminarza znikł,
stary bilet znalazł się - jesteś zły.
Ktoś rachunki wcisnął
w szparę, między drzwi.
Ktoś naliczył karę,
choć to wciąż,
wciąż jeszcze DZIŚ,
ciągle DZIŚ,
jeszcze DZIŚ,
ciągle DZIŚ.

Czy świat zwariował? Kto nas wrobił w taki dryf?
Czy jest ktoś, kto odpowiedź zna?
Czy na życzenie własne pogubiłeś rytm?
Sam zacierasz własny ślad.
Gubisz trop.
Własny trop.
Ochronny tracisz zmysł.