Panie Artysto, Poeto Świetny coś w świecie obyty przepastnym,
Tyś który wszystkie rymy i rytmy odrzucił jako styl ciasny.
Panie Poeto, Artysto Wielki, któremu strofa urąga,
A pełnia wszystkich Twoich prze-wzruszeń ciałem prze-dziwoląga.

Świetny Poeto, Panie Artysto co płodzisz diamenty nie treści,
Któryś, sam siebie w wiekach dzisiejszych wielkością Wieszczów popieścił.
Wielki Poeto, Świetny Artysto co "l`arte" mieścisz pod butem
Albo jej trendy strząsasz niechlujnie z tego, co zwać można "drutem".

Artysto, Poeto Świetny i Wielki , Wielki i Świetny (O!) Panie
Staję przed Tobą na prostych nogach i proste kreślę przesłanie:
panie poeto, panie artysto taką dam panu naukę:
Nie sztuka Sztuką nazwać tandetę, sztuka zwać Sztuką Sztukę !