Może zapląta szczęście się w Nas,
może przybędzie radości czas.
Może przyjdzie coś z miłości,
może w sercu naszym zagości,
może zginie w chmurach...
Spłynie po policzku, niczym dunajec kolorowy,
na południu w Tatrzańskich górach.
Może zabłysnę, może zaginę,
wrócę do swiata i znów przeminę.
Może słońca da mi owację.
może bechmurną - pogodną,
przybierze kreację.
Może złe słowo bliźniego zatrzymam,
zrobię, co zacząłem i znów zaczynam.
Może ogarnę władzy nepotyzm,
wtedy obalę też patriotyzm.
Kiedyś może lepszy świat dokonamy,
może wreszcie, brawurowo pokonamy -
Zło!