czarnej gadki tłuste palce
koszą głowy słuszną racją
bierny lud podobny kalce
zwilgły dobrą reputacją

we wspaniałą formę zwiane
słowa kryptoonanisty
wlecą w czaszki rozedrgane
wsparte śpiewem organisty

mówią nam że bić się trzeba
własną krew przelewać hojnie
że nas wzniosą wprost do nieba
razy otrzymane w wojnie

bijmy się za przodków bóle
zjednoczeni zwarci w sobie
anatomię sprawdzą kule
za szkielety tkwiące w grobie

widząc tej mądrości wzwody
chcąc uświetnić tę okazję
pooglądam martwe płody
strzelę sobie eutanazję