O przepraszam bardzo, ale to Madam
spojrzła na mnie cudnymi oczami
i wtedy to się stało.
Umarłem i narodziłem się
a pierwsze co ujrzałem to twoje
cudowne włosy, lico i te oczy,
które mogą w niepamięci pogrążyć
każde serce i zgubić się, jak we mgle
gubi się każde słowo niewypowiedziane.
Gdybym tylko to słowo
odnalazł to bym mógł powiedzieć,
że wyglądasz jak nieziemska bogini,
która oplotła moją duszę czarami
i zmysły moje zniewoliła.
A teraz szaleją gdy przchodzisz,
a teraz płaczą kiedy stoisz obok
a ja stoje za daleko...
I gdybym tylko mógł wyzwolić sie
choć na chwilę z tego czaru
to bym w mgnieniu oka
przytulił się do ciebie i nie oddałbym
tej chwili za nic na świecie.
Przytuliłbym się mocno tak
jak słońce tuli księżyc
i całowabym twój usmiech i oczy twoje
tak jak wiatr może całować
wznoszące się ku tęczy motyle...