Wśród świata szumnego hałasu,
Lęk duszy ukryty samotnej,
Gdzie uśmiech, - przyjaźni grymasem.
Gdzie miłość, - wątpliwą jest cnotą...

Gdzie radość i ból nieustannie,
Zmieniając kolejność wydarzeń,
Stopniowo, sumiennie , starannie,
Być może wyleczą od marzeń...

Gdzie czas rozdzielony na chwile,
Ku ciemnej wieczności nas niesie...
Gdzie wciąż kilometry i mile,
Choć w sercu istotna już jesień.

Gdzie szczęście promyczka odbłyskiem,
Wciąż marzy się, choć już nie często.
Gdzie Ty jesteś wciąż tak nie blisko,
I stała zwyczajną już klęska...

Wśród świata szumnego hałasu,
Ból duszy ukryty samotnej...
Gdzie uśmiech, - przyjaźni grymasem,
A miłość, - wątpliwą jest cnotą...