Uczucie jakie mi towarzyszy,
rozpoczyna się od wierzchołku mojej sylwetki,
dotykając zwoje twoich złych i dobrych myśli.

Zalewane przez falę chłodnej obojętności,
wypełnione powyżej stanu oczekiwań,
toną w mętnych wodach beznadziei.

Twoje niewiara utkwiła w pasie zmęczeni.
Pozostający skrawek pogodnego uśmiechu,
jest jedyna oazą twego przetrwania.


I choć poziom powoli będzie opadał,
twoja wiara nigdy nie powróci,
do stanu pierwszej miłości.

Suchy ląd odnajdziesz na drugim brzegu.