W oddali światło się żarzy
Wyciągam ku niemu dłonie
Ku światłu, które zimnem parzy
A wiatr zapachem śmierci wionie

Palą okrutnie rozdarte żyły
Rubinowy jest strumień zapomnienia
Czas odbiera wszystkie siły
Czekając mojego cichego westchnienia

Ostatni oddech pełen bólu
Ostatnie życia ciężkie uderzenie
Umieram przez Ciebie, mój królu
To moje najmilsze wspomnienie

Bo dawno temu, gdy nie marzyłam
I wieki temu, gdy nie śniłam
Moje serce było wolne
Moje serce było spokojne