Może jednak nadal nie widzimy sensu istnienia
Może nadal mówią na nas koty,
a w krainie śmierci
nas dopadnie
i osądzi, jak zdrajców
Może wciąż nie mówimy wierszem
Nasze słowa się bezimienne
i znikamy pod osłoną nocy,
kradnąc wszystkie gwiazdy
niewdzięczni!
A nasze łyse serca
Marzną,
bo drugi człowiek upokarza
"Jak Kuba Bogu, tak Bog Kubie" - mówią
Chyba wolimy włożyć
czarne kominiarki
i pójść z ludzkością
na walkę na pistolety
Przerwać
Symbiotyczne zjednoczenie
Dodane przez ikoko
dnia 10.04.2007 15:32 ˇ
6 Komentarzy ·
736 Czytań ·
|