w cienkiej skórze marznie już
nie pobiegnie w maratonie
życia zakręt oswaja
pomału choć z górki

wyraźnie widać mapę
na twarzy i dłoniach ślady
historii głęboka pieczęć
trwała

do końca przy nim była pomimo
lata w dowodzie pełne barw
miała o połowę mniej kalendarzy
i apetyt na jego czas

jeszcze nie nadszedł ten dzień
wypatrywany gość pomylił piętra
jednorazowo powiesił jasną pelerynę
w innym przedpokoju

mężczyzna buduje tęsknotę
przed podróżą
przeprasza jej ostatnie zdjęcie
za spóźnienie