Jeszcze długo po jego odejściu
masiewicz kleił się będzie do
drzwi, klamek i włosia szczotki
do zębów;
podniebienia wspominających,
łaknienia nieobeznanych,
łkania płaczek,
współumierania osi współrzędnych
najbliższej trzody,
współczucia,
współodchylenia od norm

i współnienawidzenia śmierci
której wszyscy kłaniamy się w pas usłużnie
wierząc że hyca na chybił trafił nie w nas
w procesie obumierania
kiedy
masiewiczowi pieprznieje przełyk od
jedynego wspomnienia
że nie da się wrócić
ani zażycia
ani zaświata i
rodechciewa się pychy umieraniar1;
a potencjalne współ pozostanie nierozstrzygnięte
na wieki w......amen