zimny deszcz na czerwiec, zabójcze nagłówki
już wystawione przed kiosk. czy coś się kończy?
szósta rano dostępna przez jedno, zapiaszczone oko.
dajemy ci cztery godziny snu - pociągi wypełniają się

i opróżniają. czerwiec - znaczy wiatr między budynki,
szlaczek drogi donikąd - bo pustego domu
nie znajdzie się na żadnej mapie, o nie -

to tylko ścieżka wydeptana przez wszystkie lata
na wygnaniu. zamknij oczy i patrz:

jesteś kłębkiem kurzu, foliowym workiem, powietrzem

wróciłeś bez grosza przy duszy
i żadnej nadziei na ocalenie