...Przecież nie piszemy historii. Piszemy o pamiętaniu.

a więc jeszcze raz
pójdźmy na stryczek powietrza
zapomnijmy o bogu
zwierzęcej naturze
i głodzie
zamilknijmy wśród drzew
wieńców i książek

to wojna
której nie mam odwagi nazwać
to mój palec jej skroń
i pieprzona przepaść misterna
tam za okopami stoją ludzie
którzy umrą po swej śmierci
mają tylko słowa
nam ucięto język zdarto opuszki palców


niech nasza śmierć
nie będzie waszą
niech w niedzielę ludzie się modlą
niech przestaną pamiętać
my umierajmy
jeszcze raz
kość po kości kość przy kości
bez ciała bez duszy
bezwiednie

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.