Coś budzi mnie nad ranem,
chcąc posłuchać moich myśli.

Wspominam starych znajomych,
myślę o nowych podróżach
o jeżdzie na rowerze, grillowaniu
i niespełnionych nadziejach.

Gdy nie odchodzi, przywołuję
obrazy nieznanych miejsc
i niechcianych uczuć.

Wreszcie, zawiedzione
rozpływa się w półmroku.

Nie usłyszało żadnej deklaracji,
ale będzie próbować i wie, że kiedyś
usłyszy.
Z tą myślą zasypiam.