następny miesiąc pora roku ciągle ta sama
świat jakby zatrzymany tylko jedzenie
dzwoni po zębach rytmicznie śniadanie obiad kolacja
sto lat samotności wciąż od nowa rozumiem zaczynam
wnętrze dłoni pokreślone jak mapa nieomylnie
liniami prowadzi przez życie od dwudziestego czwartego
kwietnia do dwudziestego trzeciego cały rok
rozpoczynam od nowa

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.