codziennie jordan, gdzie śmiertelnicy myją
grzeszne ręce, wylewa. usychają proroctwa
wyjęte z serca męczennicy: bez kierunku,
drogi wskazującej mogiły uśmiechów.

wschody i zachody już blisko, nikt nie
pozwoli ci przemoknąć w lato. luty umarł,
a w nim było przecież wilgotno. teraz,
dzieci mogą bawić się w piasku,
drążą dolinki na ustach bezpodstawnie.

widzisz ? nie możesz być matką,
twój brzuch to cmentarz.