istotnie niewolę spotykam codziennie
w ciasnej skupiona świadomości
więzi spojrzenie aż do tej pory
kiedy uciekam daleko w widoku

z okna balansuje nad powszedniością
nieustannym lotem tropiąc w chmury
narastanie ich fizycznej postaci
do czasu kiedy spada to brzemię

stamtąd stopniowo wychodzę z siebie
w nową strukturę skrzydeł motylich
ukrwionych promieniami jądrowymi
aż po doświadczenie istoty latania