Tyle ciebie co w mojej pamięci
a ona ma już pierwsze objawy zapominania
choć wciąż zaganiana
zajęta zbieraniem śladów wczorajszego dnia
nie pamięta
gdzie odłożyła twoją twarz
twierdzi że z miłości zostały tylko źdźbła
poutykane w szczelinach jakiś zakamarków
a może dawno je wymiotła
i mam nie zawracać jej głowy

nie jest nawet pewna czy była jakaś miłość
czy naprawdę umierałam w jej imieniu
darłam szaty
i płakałam o świcie nad pękniętą struną

mówi że nie pamięta
nie ma w swoich rejestrach
twojego imienia
wiec może nigdy nie przekroczyłeś jej progu
a ten skurcz serca na który się powołuję
gdy ją o ciebie pytam
to pierwsze symptomy jego niewydolności