Trzeba szybko otrzeć twarz

Gdy zmęczenia wokoło aż tyle

Dlaczego upatrzyło sobie nas?

I pod powiekami tak mocno żyje



Wyrywasz się nagle z tłumu

Z siatką przejrzałych bananów

I pędzisz - na zapalenie płuc

Bo w domu dzieci czekają



W mieszkaniu ciasnym jest i on

Chce opowiedzieć tobie wszystko

Utulasz w dłoniach jego twarz

Tli się jakoś wieczorne ognisko



Rano odbijasz w lustrze twarz

A na niej zmęczenia już tyle

Niech dziś wreszcie opuści nas

Na taką dłuższą ludzką chwilę