dla księżycowej

i tak, i tak staniesz się rosalindą
na liściu w błękitach. jack sparrow nakarmi;
pod różki chlebek ze śliwkowym smalcem.

zmieni dom w okręt - porwie w odmęt
mórz, burz i symfonię mahlera.
a w rondzie-finale w szklistą gęstość.


zabarwiona

i tak, tak będzie,
że ja niewidoczna, ta która wie
skąd i dokąd zmierza.
siądę niedbale tuż przy murze,
nieopodal uprawnych pól.

i przyjdziesz podzielić ciepło.
obierzesz renetę jakbyś chciał wygrać konkurs
na najdłuższą obierkę świata. miąższ potniesz.

włożysz mi w usta. promienie połaskoczą
szyje, słońce na ostrzu. prąd.

tańcz, tańcz.


na drogę

byłaś zaledwie małą cząstką lata,
byłaś lata języczkiem

wczoraj sprawdzała temperaturę
ciała jak dziecku - dotykała ustami
czoła. a dziś tylko pada. w głowie
mam jezioro i śpiewam - rozlewam
smutek co drąży, kruszy kości;
siecze, siecze. na szybach
wycieraczki kreślą niezmienne
drogi. na nich martwe jeże,
toczą się przejrzałe jabłka. mkną
krajobrazy, blues i deszcz.

*kursywa z wiersza "Amarant" M.Rohrer'a


na październik

i tak, tak w babim lecie
staniesz przed ścianą i niebem.

ze szczelin barw wyfruną ptaki.
deszcz, groch na zboczach dachów.

utoniesz w dźwiękach. przypomnisz sobie
upiorne uderzenia okiennic w domu. i to,
że nikogo nie ma. dogoni cię, prześwietli

wiatr. znów zaczniesz pisać miłośnie.