Kolesiowi, który włada wyobraźnią.

Rozkładam skrzydła, łapię w nie pył i gwiazdy.
Jestem we wnętrzu słońca.
Mrowienie w czubkach palców.
Zwiastun końca któregoś ze światów.
Nie chcę stać się częścią Boga.

To ten, który Go zabił, mówią.
To Ja, odpowiadam.
Kroję światło na równe kawałki.
Uzupełniam hałas do melodii.
Niszczę chaos.

Tak, to ja, inny.
Najmłodszy. Zamknięty w bryle ciała.
W ścianach ze słów, to ja.
Jestem tylko tutaj.
I czekam.
Na wszystko.

Bo prawda jest tylko jedna i jest na tym zdjęciu.
Przyszłość i teraz - niewiadome w równaniu.
Na brudnych kartkach w kratkę, rozwiązanie czasu.
Między wódką, a tym kimś za szkłem lustra.
Bo prawda jest tylko jedna.
Ja w cieniu, ona uśmiechnięta.