Pewnie pamiętasz jeszcze

Tę ścieżkę przez chwilę

Kiedy samotnie szedłeś

Z niewidzialnym krzyżem



I potknąłeś się taki mały

Na progu wielkiej Ziemi

A wokoło szalał wszędzie

Czarny stan wojenny



Miał ten niewidzialny krzyż

szeroko rozwarte ramiona

Że przed złem w jego cieniu

Można było się schować



To ramiona ludzi

Dobrej woli go tworzyły

Więc wciąż był mocniejszy

Ponad te czarne siły