Nie każ mi słuchać tych słów,
co wartości nie mają większej od milczenia,
i głuchym echem odbijają się od ścian gniewu.

Dla mnie to broń przyłożona do skroni.

Nie każ mi czuć tego ciepła,
bo chcę wtopić się w tła bladą szarość,
zamiast dusić się w Twych ramion uścisku.

Dla mnie to sekundy do strzału.

Nie każ mi wierzyć w cuda,
lepiej zachłysnąć się niewdzięcznością
i pójść na dno, niż żyć rozczarowaniem.

Dla mnie to wyroku dopełnienie.

Nie każ mi poczuć miłości,
istniejącej tylko w ludzkich umysłach,
będącej wyimaginowanym złudzeniem.

Dla mnie to jedynie koniec.

Miłość równa się śmierć.