Wtargnęłaś na moje terytorium

Coraz ciebie więcej
coraz mniej mnie -
jesteś niczym truposz śledzący każdy dotyk

Pełna złych emocji przebijasz na wylot
włócznią niezaspokojenia

Karczujesz ściernisko moim najlepszym szablonem
nieświadoma jak kruszeje
równie bezradna
jak garść młodzieńczych kłosów we łbie

Tylko na ustach epitet
nie nadający się do powtórzenia
niczym brzydkie ciało

Kostucha coraz mocniej zaciska zęby
na progu otoczonym obcymi śródstopiami


Wtargnęłaś -


teraz masz martwy sezon polowań




Piotr Paschke