KAWIARNIA LITERACKA TEATRU NOWEGO W ŁODZI

zaprasza na

rozmowę z Bianką Rolando

BIAŁA KSIĄŻKA

albo

o potrzebie języków metafizycznych w literaturze

22 kwietnia 2009 r. (środa), g. 19.00

Foyer, Duża Sala, Więckowskiego 15

"To książka dla tych, którzy się nie godzą. Którzy chcą od sztuki więcej."
Maciej Stuhr

Bianka Rolando urodziła się w 1979 roku w Warszawie, w rodzinie polsko-włoskiej. Jest pisarką i artystką sztuk wizualnych. Ukończyła poznańską Akademię Sztuk Pięknych, pracuje zaś na warszawskiej ASP. Prowadzi także pracownie twórczego pisania na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Laureatka Medalu Młodej Sztuki w dziedzinie literatury za rok 2009. Środkami jej wypowiedzi są: instalacja, rysunek, grafika, video, fotografia, poezja i proza.

W swojej sztuce Rolando poszukuje języków metafizycznych, łączy ekspresję wizualną z literaturą, odnajduje dla nich wspólne światy, eksponuje problemy dotyczące niemożliwości werbalizacji, autocenzury, ale też wątki sztuki społecznie zaangażowanej.

Jej pierwszą książką był zbiór opowiadań inspirowany malarstwem włoskim, Rozmówki włoskie, opublikowany w wydawnictwie SIC w 2007 roku, w którym - jak pisano - "obraz przekształca się w słowo, tradycja w nowoczesność, kontemplacja w twórczość".

Przed kilkunastoma dniami ukazał się tom poetycki Bianki Rolando Biała książka. To przeszło trzystustronicowy poemat o śmierci i zaświatach, o przejściu w nieznane. Mówi o miłosierdziu i potępieniu, odwołując się do tradycji i jednocześnie kreując całkowicie nowe literackie pejzaże, odpowiadające kondycji człowieka żyjącego w trzecim tysiącleciu. Do książki dołączony jest audiobook z nagraniem jej fragmentów czytanych przez Macieja Stuhra. Tom został wydany w serii "Wyobraźnia dialogu" w poznańskim wydawnictwie Święty Wojciech.

Pisano, że "te pieśni są chropawe, arytmiczne, pretensjonalne, a mimo to nie można się od nich oderwać. Rozpalają wyobraźnię widza niezliczonymi obrazami." "Biała książka to dzieło bezkompromisowe, poemat zawierający się w ponad stu dwudziestu pieśniach. To dzieło nowatorskie konstrukcyjnie, metafizycznie i teologicznie, zaprawione doskonałym językiem i odważnymi metaforami." "Biała książka rozszczepia nas na kolory i nie pozwala być już neutralnym wobec niej samej". Znakomity krytyk i literaturoznawca Piotr Śliwiński uważa, że "w Białej książce Bianka Rolando porywa się na rzeczy niepopularne i ponoć niemożliwe. Ryzykuje i więzi uwagę czytelnika. To wspaniałe!"