rzeczywistość wyrosła z marzeń

spróbuję zanurzyć w twoich włosach dłonie
w pienistości fali ukryje pragnienia
kroplą potu spłynę liżąc mokre ciało
zapomnę dekalog zatopię w marzeniach

pędem bluszczu splotę gołe myśli nasze
bez cienia bojaźni że ktoś je zobaczy
oddechem podpalę wysuszoną trawę
u stóp złożę różę kiedy płoną lasy

rozsądek upomnę by stanął w kolejce
pozwalając zmysłom wyrażać swe zdanie
a potem zapragnę ciebie jeszcze więcej
pozostań gdy dotknę i powiem kochanie