na miliard uderzeń przed metą
twoje tony nagle cichną
w co najmniej pięciu przyłożeniach
mojej dłoni
brakuje by objąć oddech
porozsuwać ściany

może Levine powiedziałby coś więcej
zapytał czy masz zwrotną falę
albo lubisz chodzić po górach
ja nie mam odwagi

dla mnie okna mają mleczne szyby
kostnieją im klamki
w korytarzach roi się od przewężeń
gdy zaciskasz usta
sinieją

kieszenie pełne języków
bilety które gdzieś jadą
wszystkie akty współczesne
zebrane przy łóżku

znów jesteś szkicem samego siebie