po drugiej stronie chmur
promienie słońca padają inaczej
na płaskie przestrzenie
uwypuklając
tworzące się gorące krople
chlupiące
po skrajnych prostych nieba

majestatycznie przechodząc
nie jestem znów
ani kolejny raz
a raczej
niepowtarzalny
i niewymowny

tylko Ciebie tu nie ma
chociaż
i ścieżek nie wydeptanych
i słów nie wysłuchanych bezliku

fanfary dudnią jak przejeżdżające
na zakrętach tramwaje
dyndające
cisza skłonna się wtulić
w każdą wolną chwilę
przy każdym przystanku
jak wtedy gdy niepostrzeżenie wślizguje się pod kołderkę

tęcza co prawda w zupełnie wyblakłych kolorach
od niechcenia maźnięta pędzlem

w sumie to nie brak mi niczego
na afiszach rozpisane luźną ręką wiersze
rymy wyryte na drewnianych płotach
wciskane myśli między szpary okien

a gdy przybliżam
wyginam nos na szybach
chuchając
wypisują się miłe słowa mgiełkami nanosekund

twoje imię nagrane na czarnych winylowych
szeptane uszom z miliona adapterów
na wyznaczonych skwerach i w parkach

po drugiej stronie chmur
promienie słońca padają inaczej
rozkwitają pochodne wyobraźni