wstaję. budzik nie dzwoni, on wrzeszczy
jak nauczyciel z teledysku Pink Floyd
mam czarną krew. codziennie zaburzam
percepcję kawą bez mleka i cukru
jakimś cudem trafiam bezkolizyjnie
do łazienki, gdzie odprawiam rytuał
obmywania, czesania i golenia.
czyniąc do lustra obsceniczne gesty
wracam skąd przyszedłem i odchodzę
trochę od zmysłów, paląc pierwszego
dzisiaj papierosa. idę do schodów
na klatce jest zimno, które bije w pierś
przystanek spowija dym o smaku
spalin. siadam obok jakiejś licealistki
która jest jeszcze bardziej sacrum
niż profanum. jedziemy. mam czarną
krew. nie martwię się bo czarny przecież
pasuje do wszystkiego.