A gdybym ciebie pokochał dziewczyno
Miłością czystą jak źródlana woda
Srebrną gondolą tym źródłem przypłynął
Do nieba zaniósł po srebrzystych schodach
Srebrnym promykiem lśniącego księżyca
Rzęsy wysrebrzył przy zielonych oczach
I smutki zebrał z twojego oblicza
I łzy co płyną po samotnych nocach

A gdybyś i ty tak mnie pokochała
Miłością czystą jak źródlana woda
I dłonie swoje w moje posplatała
By wiatr nas nie zwiał na srebrzystych schodach
Którymi niósłbym ciebie pod niebiosa
Pod księżyc lśniący promykami srebra
W srebrnej poświacie w twych zielonych oczach
Smutnych jak oczy o które nikt nie dba

A gdybyśmy tak... razem popłynęli
Srebrną gondolą bez żadnego planu
I słodkim winem napełnili kielich
Patrząc na gwiazdy w środku oceanu
Jak łatwo kończą błyskotliwe życie
Czasem samotnie, nieraz jest ich roje
Na oczach wielu lub zupełnie skrycie
Jak dusze co spadły dzieląc się na dwoje.