Patrzę w skupieniu, słucham z uwagą
Patrzę by widzieć, słucham by słyszeć
I znów popełniam, nie w pełni świadom
Z umysłu brane myśli zbrodnicze

Mówię spokojnie, wyważam słowa
Wciąż nic nie widzą, wciąż słyszą ciszę
Staram się skupić. Pęka mi głowa
Widzę te knucie, widzę ten spisek

Wyciąga macki oślizły robal
Łatwo się wciska w berety zryte
Nie ma gdzie uciec. Przeczekać, schować
Dziś doły z wapnem to już przeżytek

Zbrodnia ideał. I dobrze płacą
Będą hodować larwy z wdzięcznością
Tym nie hańbiącym się nigdy pracą
Oddają wolność razem z własnością.