Pan Czesio
stał na gruncie
twardej pewności
przynależność do czegoś
w innej egzystencji
nie równała się z resztą
ukrytą gdzieś indziej

celebra jego myślenia
wydawała się miałka
pusta
był w potrzasku
urojenia i prawdziwości
bowiem z wiekiem męskim
przychodziło apogeum marzeń
o czymś większym
wysublimowanym szczycie
doskonałości

istniało wszak ryzyko
przekroczenia granicy
ku niższemu hierarchicznie światu
końca czasu
który nie zakładał przyszłości

Pan Czesio był o krok
przed decyzją wyboru
pomiędzy światłem a ciemnością