śmiercionośne narzędzia wyczyszczone z bólu
potrzaskane czaszki zagrzebano w gablotach
z objaśnieniami bez zbędnych przymiotników

ust nie wypełnia krzyk, oczu przerażenie,
wyrwane języki nie skomlą u zwycięskich stóp

włócznie i topory odpoczywają znużone
wysiłkiem zabijania, śnią sen o krwi,
o wieczornej kaźni,
gdy bóg znów odwrócił wzrok,
wstręt ukrywając pod przykładną łagodnością
postaci z zagubionego w bojach ikonostasu