Wiersz, on rządzi losami poety, gdy rozbłyska
Walczą ze sobą słowa o laur jak w igrzyskach.

Bo kiedy niebo z głowy myśl podaje kartce
niczym znicz z Olimpii. Zobacz po wersach starte

zwersowane plamy, odrzucone klęski
z krwią pieczęci muzy. Idą w świat zwycięzcy -

zdania warte chwili co się z nimi dzieje,
Ja pożywką wiersza w których świat się śmieję.