gdy w amoku pędzlem macha
tutaj łono udo pacha
półpośladek plecy noga
i gotowa jest nieboga

każda poza głębię skrywa
czeka na skonsumowanie
niepokoi naga prawda
gdy świadomość zmartwychwstanie

dzisiaj małpy świnie słonie
biorą w trąby ryje dłonie
pędzle i robią maziaje
sztuka się wyrazem staje

ewolucji co wciąż skrywa
brakujące w nas ogniwa
każdy widzi co innego
życie piękne jest dlatego

skoro dzieła tworzą słonie
bierzmy pędzle w swoje dłonie
i jest prawdą oczywistą
każdy może być artystą.