odkąd pamiętam nadmuchujemy balon
niechby już pękł bo czas na fajrant
pierwszy od lat wolny weekend
i grilla z rodziną

sądząc po gabarytach huk będzie potężny
a fala uderzeniowa wymiecie ulice
konieczna jest ewakuacja ziemian
przesiedlą na księżyc
tam poczekają aż wszystko ucichnie
nadmiar powietrza wchłonie się samoistnie
wyrówna ciśnienie w rurach

po powrocie znów będą budować
jeszcze większe domy fabryki
przemysł balonowy ruszy z kopyta
trzeba przecież nadgonić stracony czas
rozdmuchać ziemię po księżyc
przypomni się czasem zza okna

gdy w końcu wrócisz do siebie
odespać
wędrówkę kolejnych słońc
z niewyczerpanej puli odrodzeń