PAŹDZIERNIKOWYM ŚNIEGU



Boże daj nam spokojną zimę

Spraw by ciemność rozjaśniona była

Intymnym ogniem przy którym

Samotność dzieli się jak chleb.



Wypełnij nasze piwnice pszenicą życia

Płyń słodkim winem w żyłach naszych

W lodowatą noc daj nam nadzieję, obojętność

Na krzyk losu i prehistorii.



Wchodź w nasze świty zamglonym pasmem

Dni - pejzaży, gdzie każde drzewo

Jest wolą i odchodź co wieczór

Dając nam sen przetrwania.



Nie potępiaj nas globalną prawdą

Boże, daj nam spokojną zimę

Zejdź na dół, usiądź przy naszym ogniu

Ogrzej swe zziębnięte ręce jak człowiek.