To miał być Stambuł, port full wypas,
i miękkie międzylądowanie,
a była gigantyczna lipa,
czy raczej krzaki, Chryste Panie,

rudej leszczyny. Z lewej, z prawej,
ściany wąwozu. Pilot przymuł
nie pisnął ani słówka nawet,
dlaczego tu i teraz. Z tyłu

siedem trzy siedem pierdyknięcie.
Złom toczy się jak lump nad ranem.
Już pogodziłem się z zaśnięciem,
a gawiedź klaszcze! Co jest grane?

A to, że w ichnim wygwizdowie,
który trafunkiem wybrał burak,
ważniejszą niźli moje zdrowie,
była o cent tańsza bajura.