|
jak błękitny ocean
jest serce człowieka
z tęsknotą i nadzieją
powrotów bliskich czeka
lepiej z biednym i skromnym
do uczty zasiadać
niźli łaski pańskiej
skomląc się domagać
kto myśli o tym
co bliźniemu miłe
więzi serdecznej
pomnaża wciąż siłę
nie wynoś głupca
na piedestały
głupota nigdy
nie jest syta chwały
dobrze jest czasem
o morał zahaczyć
sobie i bliźnim
serdecznie wybaczyć
po uczcie słowa
rozszerzać się trzeba
codziennie prawdę
kłaść na kromkę chleba
każdemu kto tu zajrzy
niech się dobrze wiedzie
wzajemna symbioza
kładzie tamę biedzie
Dodane przez Alfred
dnia 28.07.2018 06:59 ˇ
12 Komentarzy ·
794 Czytań ·
|