Choćby się oprzeć o błękit
i ze zwinnością jaszczurki biec
po zwieńczeniach potrzaskanych
kolumn
wśród bitewnego zgiełku
i szybujących w natarciu
rydwanów

gdy nieistotne już czyja wygrana
da początek pozornemu trwaniu
i kto polegnie a kto nad ranem
spłodzi zwycięzców kolejnych wojen

ziemi coraz mniej jest pod stopami
jakby świat powracał do początku
gdy na pożółkłych stronach kronik
krwią jeszcze nic nie zapisano
i tylko zdobne w śniedź i popiół
illuminare wieści minione życie