Do zoo zawsze wchodziliśmy przez płot, koło dzików, od strony Odry. Bułka z masłem. Zwłaszcza dla dziesięciolatków. Zwierzęta nas nie interesowały, żadna sensacja, za to ich posiłki - jak najbardziej. Szczególnie fascynujące były arbuzy, którymi karmiono hipopotamy. Bo pomarańcze zdarzały się nam raz do roku, w święta, ale arbuzy pozostawały wyłącznie w sferze marzeń. Nawet nie wiedzieliśmy, jak smakują.

Opiekun dał się uprosić dwóm obszarpanym urwisom. Dostaliśmy nadpsuty owoc.

Wracaliśmy do domu, każdy ze swoją połówką, w asyście gromady dzieciaków z dzielnicy. Potem one czekały cierpliwie na podwórku pod oknami, kiedy wyniesiemy im po kawałku.

Te, które dostały, zjadły ze skórką.