A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet,
które zawodziły i płakały nad Nim.
(Łk 23, 27)


Powiedz, jak to jest - zawisnąć na belce
przed niewiastą czekającą na cud.

Marzyła o spóźnionej wieczerzy, by opowiedzieć swój dzień,
chociaż wiedziała, że wypełnisz wolę ojca i przygarniesz łotra.
Nawet matkę oddałeś najmłodszemu uczniowi.

Chciała przytulić i zdjąć żołdacką koronę
byś był dla niej więcej niż półczłowiekiem.
Ona - Magdalena z rozpuszczonymi włosami.

Wiernie czeka w drewnianej rzeźbie Erharta
na swoje umiłowane zmartwychwstanie.